زمان ثبت : شنبه 17 شهریور 1397 در ساعت 01:34 ~ چاپ مطلب
نویسنده : فرانچسکا
عنوان :

Is there any chance in hell?

@Tiago Galo

از پنجره به بیرون خیره میشوم و اتفاقات دور و برم را فراموش میکنم. مامان و بابا آمدند دفتر مدیر مدرسه تا اون ها رو از خطری که در کمین من است مطلع کنند. و آن چیزی نیست جزاینکه من هنرستان را به عنوان گزینه اول انتخاب کردم و رشته ریاضی و فیزیک گزینه دوم. بالاخره از رفتن به هنرستان منصرف می شوم اما نه به این خاطر که آن ها از رفتن من به هنرستان ناراضی هستند، بلکه به این خاطر که من همچنان عاشق فیزیک هستم و در حقیقت خودم هم سر یک دوراهی قرار گرفته بودم چون  از بچگی دوست داشتم اخترشناس بشوم. اما اگر بخواهم صادق باشم اول دوست داشتم رقاص بشوم همیشه هم دلم می خواست یک لباس رقص قرمز داشته باشم و واقعا منتظر بودم یک روز مامان برایم بدوزتش. بعد که کتاب خوان شدم و با کتاب های آرتور سی کلارک و ایزاک آسیموف آشنا شدم گزینه اولم شد اخترشناسی، اما همچنان میخواستم رقاص هم باشم. در این بین عاشق نقاشی هم بودم یعنی یادم نمی آید از کی نقاشی را شروع کردم اما همیشه یادم می آید که با من بوده است و اوجش دوره راهنمایی بود که معلم هنرمان دانش آموخته نقاشی و عاشق کارش بود. خانم فخیمی. هیچوقت فراموشش نمی کنم. او بود که من را با دنیای نقاشی با سبک های مختلف و شیوه های مختلف آشنا کرد و از آن به بعد به شیوه خودآموز غرق دنیای نقاشی شدم. جذاب ترین و در عین حال مشکل ترین سبک برایم کوبیسم هست که چند سالی است خودم را در آن محک میزنم. اما سبک های دیگر را هم دوست دارم. چند وقت پیش در یک صفحه آموزش نقاشی ایرانی دیدم که از سبک کوبیسم به عنوان ساده ترین سبک نقاشی یاد کرده بود. برایم خیلی جالب بود به نظر من چیزی به عنوان ساده ترین سبک نقاشی نداریم اما اگر بخواهم یکی را انتخاب کنم به نظرم سبک رئال می تواند ساده ترین سبک باشد. همه چیز جلوی چشمان شماست و فقط به ممارست و تمرین نیاز دارید تا آن را عینا روی بوم بیاورید. اگر بخواهید با سبک کوبیسم هم اینکار رو کنید خوب خیلی ساده است. نقاشی پیکاسو را بگذارید جلویتان و از رویش بکشید. کاری که ما ایرانی ها در آن عالی هستیم. تقلید. اما تمام حرف کوبیسم این است که با دنیای رئال کاری ندارد و آنچه در ذهن شماست را به تصویر می کشد. سخت ترین قسمتش  ترکیب بندی و بازی با رنگ هاست. به نظرم کسی که ادعا می کند این سبک ساده است تا بحال سعی نکرده خودش با الهام از داشته هایش چیزی را در این سبک به تصویر بکشد یا کلن با این سبک آشنا نیست.
یکی از دغدغه های بزرگم طی سال ها این بود که به افراد بفهمانم من خودم طرح هایم را میکشم و همه شان از ذهنم سرچشمه می گیرند و گاهی وقت ها نیز از عکس ها و مناظر طبیعی و گاهی وقت ها هم از کتاب ها و فیلم ها و موسیقی ها الهام میگیرم. چه نقاشی ها، چه طرح های روی کفش و تی شرت و غیره. سال ها طول کشید تا بهشان بفهمانم دوست ندارم کار شخص دیگری را کپی  کنم،  پس لطفا با یک پرینت از اینترنت یا عکس یک نقاشی دیگر به سراغ من نیایید و از من نخواهید آن را برایتان بکشم، مگر اینکه بخواهید لوگوی یک گروه موسیقی را برایتان بکشم. تقریبا خیلی از مشتری هایم را یه این شیوه از دست دادم. اما متاسفانه در ایران انگار این مسئله  امری بسیار عادی است. آدم ها برای هنر ارزشی قائل نیستند. متاسفانه ما تربیت هنری نشدیم. آموزش و پرورش ما خیلی در حق مان اجحاف کرده است.
همه این ها را گفتم که به این برسم: امروز افتتاحیه نمایشگاه نقاشی تهمینه میلانی بود. وقتی که کارهایش را دیدم باز هم به این حرف ایمان آوردم که متاسفانه مثل همیشه  پولحرف اول را می زند. اگر معروف باشی و پول خرید ملزومات هنری و امکان نقاشی در هر ابعادی  را داشته باشی و صد البته از اسمت برای طرف شدن با گالری دارها استفاده کنی حالا مهم هم نیست که اصلن شاید بلد نیستی نقاشی بکشی. من برخلاف بقیه با این مسئله که ایشان فیلم ساز هستند و حالا وارد عرصه نقاشی شدند مخالف نیستم. مگر نمی شود هم نقاش خوبی باشی و هم فیلمساز. چرا می شود، خوب هم می شود. اما اینکه ادعا کنی نقاشی و نمایشگاه نقاشی برگزار کنی حرف دیگری است. وقتی وارد این مرحله می شوی دیگر حداقل باید حرفی برای گفتن داشته باشی. مسئله اصلی باز هم این نیست. از بین تمام نقاشی های ایشان از یکی از آن ها خوشم آمد و کلن هم با بقیه متفاوت بود: زنی بود در آغوش مردی. حس خوبی را به آدم منتقل می کرد. کاشف به عمل آمد که این کار را عینا از روی یک نقاش خارجی کپی کرده است. واقعا؟ این همه ادعا دیگر کپی چرا؟ دلم برای نقاش هایی می سوزد که به رغم داشتن استعداد فراوان و کارهای بینظیرشان، به خاطر قواعد حاکم که هیچ ربطی به استعداد و شایستگی ندارد، گمنام می مانند.

پ.ن: خوب هری پاتر خوان های عزیز، امیداورم که فصل اول را تمام کرده باشید. این هم  از فصل دوم. داشتم فکر می کردم این پروژه اگر هیچ فایده ای نداشته باشد، حداقل فایده اش این است که من  هفته ای یکبار می نویسم و بیشتر به اینجا سر میزنم و این امر  واقعا برایم خوشحال کننده است.
نظرات (2)
زمان ثبت : شنبه 17 شهریور 1397 ساعت 13:33 [لینک نظر]
نویسنده : ناهید
وب/وبلاگ :
امتیاز : 0 0
اپلیکیشن هرمس کار نمیکنه برای من ،یعنی باید بخرم نسخه هری پاتر رو ولی اجازه خرید نمیده!!
راهکاری ندارین شما ؟!
پاسخ:
یه خرید درون برنامه ای داره که وقتی انجام بشه دسترسیتون نامحدود میشه یعنی تمام فایل ها رو میتونید دانلود کنید. اگر ارور خاصی میده و وارد صفحه خرید نمیشه شاید نسختون باید به روز رسانی بشه یا شاید روی گوشیتون کار نمیکنه. همه اینها رو چک کنید و روی یه گوشی یا تبلت دیگه امتحانش کنید در نهایت اینکه با اکانت خودتون روی گوشی دیگه ای وارد بازار بشید و اونجا پرداخت رو انجام بدید. فقط حواستون باشه که اکانت خودتون باشه. بعد که واردش شدید خودش فعال میشه و میتونید ازش استفاده کنید.
من خودم مجبور شدم یکبار برنامه رو پاک کنم و دوباره بریزم. بار دوم موقع دانلود گفت باید برنامه رو بخرید و چون من قبلا یکبار خریده بودم خودش خودکار فعال شد.
زمان ثبت : شنبه 17 شهریور 1397 ساعت 11:06 [لینک نظر]
نویسنده : ندا
وب/وبلاگ :
امتیاز : 0 0
وقتی شروع به خوندن پستت کردم گفتم خوبه لااقل به خاطر این برنامه کتابخوانی هم که شده هفته ای یه بار میای اینجا مینویسی.که دیدم در آخر خودت هم همین رو نوشتی.
پاسخ:
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :